این ماده یک قاعدهٔ کلی دربارهٔ «قرابت سببی» (نسبت فامیلی که از راه ازدواج ایجاد میشود) بیان میکند. بر اساس آن، هر کس با شخصی هر نسبت خونی (نسبی) و در هر درجهای داشته باشد، دقیقاً همان نسبت و همان درجه را با همسر آن شخص هم پیدا میکند؛ نه بیشتر و نه کمتر.
متن برای روشنتر شدن موضوع دو نمونه میآورد: پدر و مادر زن یک مرد، از اقربای درجه اول خود آن مرد به شمار میآیند (یعنی پدر و مادر همسرش، برای او درجه یک محسوب میشوند)، و برادر و خواهر شوهر یک زن، از اقربای سببی درجه دوم آن زن هستند.