این ماده میگوید پیش از آنکه دادگاه بتواند حکم «موت فرضی» شخص غایب را صادر کند، باید کارهایی انجام شود. دادگاه باید در یک روزنامهٔ محلی و یک روزنامهٔ پرتیراژ تهران، اعلانی را سه بار پشت سر هم و هر بار با فاصلهٔ یک ماه منتشر کند و در آن از کسانی که ممکن است خبری از غایب داشته باشند بخواهد اگر خبری دارند به دادگاه اطلاع دهند.
اگر از تاریخ اولین اعلان یک سال بگذرد و در این مدت زنده بودن غایب ثابت نشود، دادگاه حکم موت فرضی او را صادر میکند. این ماده در مورد مواد ۱۰۲۰ و ۱۰۲۱ و ۱۰۲۲ است، یعنی شرایط صدور حکم را در کنار آن مواد قرار میدهد؛ خودِ این ماده محتوای آن سه ماده را توضیح نمیدهد.