این ماده دربارهٔ کسی است که در نتیجهٔ یک واقعه — غیر از مواردی که در فقرههای ۲ و ۳ ماده ۱۰۲۰ آمده — در خطر مرگ قرار گرفته و مفقود شده است. همچنین دربارهٔ کسی است که سوار هواپیما بوده و هواپیما مفقود شده است.
در چنین حالتی، حکم موت فرضی او فقط زمانی قابل صدور است که پنج سال از تاریخ دچار شدن به خطر مرگ گذشته باشد و در این مدت هیچ خبری از زنده بودن او نرسیده باشد.
متن به فقرههای ۲ و ۳ ماده ۱۰۲۰ ارجاع داده و محتوای آن فقرهها را در همین ماده توضیح نداده است.