این ماده میگوید اقامتگاه یک شخص وقتی عوض میشود که دو شرط با هم جمع شود: نخست اینکه شخص واقعاً در محل دیگری سکونت کند (نه فقط به صورت صوری یا موقت)، و دوم اینکه مرکز کارها و امور مهم زندگیاش هم به همان محل منتقل شود.
به زبان ساده، فقط گرفتن یک خانه یا زندگی چند روزه در شهر دیگر کافی نیست؛ باید زندگی اصلی و نقطهٔ اصلی رسیدگی به کارهای او هم به آنجا رفته باشد.