این ماده درباره کسانی است که مسئول رساندن کالا به مقصد هستند؛ مثل متصدی شرکتها، موسسهها و بنگاههای حمل و نقل و رانندهها. اگر این افراد عمداً کالا را به مقصد نرسانند، باید خسارت صاحب کالا را جبران کنند و به مجازات هم محکوم میشوند.
جبران خسارت بر اساس نوع کالا تعیین شده است: اگر کالا «مثلی» باشد، مثل آن داده میشود و اگر «قیمی» باشد، قیمت آن پرداخت میشود. «مثلی» یعنی کالایی که بتوان نمونه مشابه آن را داد و «قیمی» یعنی کالایی که باید بهایش پرداخت شود.
مجازات عمدی نرساندن کالا به مقصد حبس از ۲ تا ۵ سال یا جریمه نقدی معادل ۱۰ تا ۲۰ برابر قیمت کالا است. اگر این کار تکرار شود، فرد به حداکثر مجازات پیشبینیشده در همین ماده محکوم میشود.