این ماده دربارهٔ جرائمی است که در همین فصل (تخریب اموال تاریخی ـ فرهنگی) پیشبینی شده است. اگر چنین جرمی را یک شخص حقوقی (مثل یک شرکت یا مؤسسه) انجام دهد، هر یک از مدیران و مسئولانی که دستور انجام آن کار را داده باشند، به تناسب همان مورد به مجازاتهای مقرر در این فصل محکوم میشوند. به بیان ساده، فقط خود شرکت مسئول شناخته نمیشود؛ کسی که دستور داده هم پاسخگو است.
تبصرهٔ این ماده دو موضوع را بیان میکند: نخست اینکه اموال فرهنگی ـ تاریخی که از جرائم این فصل به دست آمده، تحت نظر سازمان میراث فرهنگی کشور توقیف میشود. دوم اینکه در همهٔ مواردی که حکم به ضبط و استرداد اموال، وسائل، تجهیزات و خسارات داده شود، این حکم به نفع سازمان میراث فرهنگی کشور صادر خواهد شد.
این متن مشخص نمیکند که مجازاتهای این فصل چیست و چه مقدار است؛ در این باره فقط به «مجازاتهای مقرر» ارجاع داده شده و متن همان مواد در اختیار ما نیست.