بر اساس این ماده، چند کار دربارهٔ «نمونهٔ تقلبی» آثار فرهنگی-تاریخی جرم است: ساختن نمونهٔ تقلبی به جای اثر اصلی (چه اثر ایرانی باشد چه خارجی)، و همچنین معرفی کردن، حمل کردن یا نگهداری کردن آن، اگر به قصد عرضه، قاچاق یا فروش باشد. خریداری کردن چنین اثری هم اگر خریدار بداند که تقلبی است، جرم محسوب میشود. مجازات این کارها حبس از نود و یک روز تا شش ماه و جزای نقدی معادل نصف ارزش اثر اصلی است و برای تعیین ارزش، نظر کارشناس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گرفته میشود.
تبصره ۱ توضیح میدهد «نمونهٔ تقلبی» چیست: شیئی که در دورهٔ معاصر ساخته شده و از نظر نقوش، خطوط، شکل، جنس، اندازه، حجم و وزن شبیه آثار فرهنگی-تاریخی اصیل است، یا حتی اگر نمونهٔ اصلی وجود نداشته باشد، به عنوان اثر اصیل معرفی شود؛ به شرط آنکه سازنده یا سازمان میراث فرهنگی علامتی برای تشخیص آن از اصل روی آن حک نکرده باشد. تبصره ۲ میگوید اگر شیء تقلبی نمونهٔ اصلی نداشته باشد، ارزش آن به فرض وجود، توسط کارشناسان همان سازمان تعیین میشود.
تبصره ۳ حکم میکند اشیاء کشفشدهٔ موضوع این ماده به نفع سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ضبط میشود و این حکم شامل اشیائی هم میشود که پیش از لازمالاجراء شدن این قانون ضبط شدهاند. متن این ماده به مادهٔ دیگری ارجاع نداده است.