ماده ۷۱۹ فصل بیست و نهم قانون مجازات اسلامی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

هر گاه مصدوم احتیاج به کمک فوری داشته و راننده با وجود امکان رساندن مصدوم به مراکز درمانی و یا استمداد از مامورین انتظامی از‌این کار خودداری کند و یا به منظور فرار از تعقیب محل حادثه را ترک و مصدوم را رها کند حسب مورد به بیش از دو سوم حداکثر مجازات مذکور در‌مواد (۷۱۴) و (۷۱۵) و (۷۱۶) محکوم خواهد شد. دادگاه نمی‌تواند در مورد این ماده اعمال کیفیت مخففه نماید.

تبصره ۱

راننده در صورتی می‌تواند برای انجام تکالیف مذکور در این ماده وسیله نقلیه را از صحنه حادثه حرکت دهد که برای کمک رسانیدن به‌مصدوم توسل به طریق دیگر ممکن نباشد

تبصره ۲

در تمام موارد مذکور هر گاه راننده مصدوم را به نقاطی برای معالجه و استراحت برساند و یا مامورین مربوطه را از واقعه آگاه کند و یا به‌هر نحوی موجبات معالجه و استراحت و تخفیف آلام مصدوم را فراهم کند دادگاه مقررات تخفیف را درباره او رعایت خواهد نمود.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

این ماده دربارهٔ راننده‌ای است که در سانحه رانندگی، فرد آسیب‌دیده (مصدوم) را در وضعیتی می‌بیند که به کمک فوری نیاز دارد، اما از کمک کردن خودداری می‌کند. دو حالت را مجازات‌پذیر می‌داند: اول، راننده می‌توانسته مصدوم را به مرکز درمانی برساند یا از مأموران انتظامی کمک بخواهد ولی این کار را نکرده است؛ دوم، راننده برای فرار از تعقیب، محل حادثه را ترک کرده و مصدوم را تنها و بی‌کس رها کرده است.

مجازات در این حالت، بنا بر مورد، بیش از دو سوم حداکثر مجازاتِ ذکرشده در مواد ۷۱۴ و ۷۱۵ و ۷۱۶ است. این ماده فقط به این سه ماده ارجاع داده و محتوای آن‌ها در همین متن نیامده است. همچنین در همین ماده گفته شده که دادگاه نمی‌تواند تخفیف (کیفیت مخففه) را اعمال کند.

تبصره ۱ می‌گوید راننده تنها وقتی می‌تواند خودرو را از صحنهٔ حادثه حرکت دهد که راه دیگری برای کمک به مصدوم ممکن نباشد. تبصره ۲ می‌گوید در همهٔ موارد یادشده، اگر راننده مصدوم را برای درمان و استراحت به جایی برساند، یا مأموران مربوط را از حادثه باخبر کند، یا به هر شکلی زمینهٔ درمان، استراحت و کاهش درد مصدوم را فراهم کند، دادگاه مقررات تخفیف را دربارهٔ او رعایت می‌کند. میان جملهٔ «دادگاه نمی‌تواند تخفیف بدهد» در متن اصلی و این تبصره، یک ناسازگاری ظاهری دیده می‌شود؛ این متن روشن نمی‌کند که کدام بر دیگری مقدم است و در همین حد باقی می‌ماند.

مصادیق واقعی

علی با خودرو به مریم که عابر پیاده است برخورد می‌کند و مریم که نیاز فوری به درمان دارد، زمین‌گیر می‌شود. علی می‌تواند او را به بیمارستان برساند یا با پلیس تماس بگیرد، اما برای فرار از تعقیب، محل حادثه را ترک می‌کند و مریم را تنها می‌گذارد. این متن دربارهٔ او اعمال می‌شود.
علی پس از برخورد، مریم را به درمانگاه می‌رساند یا مأموران انتظامی را از حادثه باخبر می‌کند. طبق تبصره ۲، دادگاه مقررات تخفیف را دربارهٔ او رعایت می‌کند.

سؤالات پرتکرار

اگر راننده محل حادثه را ترک کند ولی بعداً مأموران را خبر کند، چه می‌شود؟

این متن فقط می‌گوید اگر راننده مأموران مربوط را از واقعه آگاه کند (یا مصدوم را برای درمان و استراحت برساند، یا به هر نحوی موجبات درمان، استراحت و تخفیف درد مصدوم را فراهم کند)، دادگاه مقررات تخفیف را دربارهٔ او رعایت می‌کند. دربارهٔ نتیجهٔ دقیق این دو حالت در کنار هم، متن چیز بیشتری نمی‌گوید.

مجازات این کار چقدر است؟

این ماده خودش مبلغ یا مدت مشخصی تعیین نکرده؛ می‌گوید بنا بر مورد، بیش از دو سوم حداکثر مجازاتِ مواد ۷۱۴ و ۷۱۵ و ۷۱۶ است. محتوای آن مواد در این متن نیامده است.

آیا دادگاه می‌تواند مجازات را کمتر کند؟

در خود این ماده گفته شده دادگاه نمی‌تواند در مورد این ماده تخفیف اعمال کند؛ اما تبصره ۲ در همهٔ موارد یادشده، در صورت رساندن مصدوم برای درمان و استراحت یا آگاه کردن مأموران یا فراهم کردن موجبات درمان و کاهش درد، رعایت مقررات تخفیف را پیش‌بینی کرده است.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مجازات اسلامی ←