این ماده درباره کسی است که خودش از مأموران موضوع ماده ۵۴۹ نیست و عمداً زمینه فرار شخصی را فراهم میکند که قانوناً زندانی یا دستگیر شده است. متن به ماده ۵۴۹ ارجاع داده، اما درباره محتوای آن توضیحی نمیدهد.
بر اساس بند الف، مجازات فراهمکننده فرار بستگی به وضعیت زندانی دارد: اگر زندانی محکوم به اعدام یا حبس دائم یا رجم یا صلب باشد، مجازات یک تا سه سال حبس است. اگر زندانی متهم به جرمی باشد که مجازات آن اعدام یا رجم یا صلب است، مجازات شش ماه تا دو سال حبس است. اگر محکومیت زندانی یا مجازات قانونی توقیفشده غیر از موارد بالا باشد، مجازات سه ماه تا یک سال حبس است.
در بند ب آمده اگر زندانی محکوم به قصاص باشد، کسی که فرار را فراهم کرده موظف است او را تحویل دهد. اگر تحویل ندهد، خودش زندانی میشود و تا تحویل دادن او در زندان میماند. اگر فراری فوت کند یا تحویل او ممکن نباشد، فراریدهنده به پرداخت دیه به اولیای دم مقتول محکوم میشود.