این ماده دربارهٔ مأموری است که وظیفهٔ نگهداری، مراقبت یا همراهی زندانی یا توقیفشدهای را دارد و به فرار او کمک میکند، راه فرار را آسان میکند یا برای فرار با او توافق و همدستی میکند. مجازات این مأمور بر اساس وضعیت زندانی یا توقیفشده تعیین میشود.
در بند الف، اگر توقیفشده متهم به جرمی باشد که مجازات آن اعدام، رجم یا صلب است یا زندانی به یکی از این مجازاتها محکوم شده باشد، مجازات مأمور سه تا ده سال حبس است. اگر محکومیت زندانی حبس ده سال به بالا باشد یا توقیفشده متهم به جرمی باشد که مجازات آن حبس ده سال به بالاست، مجازات یک تا پنج سال حبس است. در غیر این موارد، مجازات شش ماه تا سه سال حبس است.
در بند ب، اگر زندانی محکوم به قصاص باشد یا توقیفشده متهم به قتل مستوجب قصاص باشد، مأمور موظف است او را تحویل دهد؛ اگر تحویل ندهد، زندانی میشود و تا تحویل وی در زندان میماند. اگر متهم غیابی محاکمه و برائت حاصل کند یا قتل شبه عمد یا خطئی تشخیص داده شود، مأمور به مجازات بند الف محکوم میشود. اگر فراری فوت کند یا تحویل وی ممتنع شود و حکم قصاص باشد، فراریدهنده به پرداخت دیه به اولیای دم مقتول محکوم میشود. در بند ج، اگر فراری محکوم به امر مالی یا دیه باشد، مأمور علاوه بر مجازات بند الف، ضامن پرداخت دیه و مال محکومبه نیز خواهد بود.