این ماده دو حالت را مجازات میکند، مشروط بر اینکه طرفین از روی آگاهی و دانسته (عالماً) مرتکب شده باشند و ازدواج هم منجر به مواقعه نشده باشد. در حالت اول، زنی که در قید زوجیت است یا در عده است، خود را به عقد شخص دیگری درآورد. در حالت دوم، هر کسی که زن شوهردار یا زنی را که در عده است برای خود تزویج کند.
مجازات در این دو حالت، حبس از شش ماه تا دو سال یا جزای نقدی از ۸۲,۵۰۰,۰۰۰ تا ۳۳۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال است. متن این ماده فقط همین دو حالت را گفته و حکم حالتی که ازدواج منجر به مواقعه شود را در همین متن نیاورده است.