این ماده دو حالت را مجازات میکند. در حالت اول، هر کس با دادن دارو («ادویه») یا با وسایل دیگر کاری کند که زن جنین خود را از دست بدهد (سقط جنین)، به حبس از شش ماه تا یک سال محکوم میشود.
در حالت دوم، اگر کسی آگاهانه و از روی عمد زن باردار را راهنمایی کند که دارو یا وسیلهای را به کار ببرد تا جنینش سقط شود، مجازات او حبس از سه ماه تا شش ماه است. اما اگر ثابت شود این کار برای حفظ جان مادر انجام شده، این استثنا در متن پیشبینی شده است.
همچنین در متن آمده که در هر مورد، حکم به پرداخت «دیه» طبق مقررات مربوط صادر میشود. «دیه» مبلغی است که در قانون برای جبران آسیب بدنی یا از دست رفتن جان مشخص شده است. این ماده به مقررات مربوط ارجاع داده است و جزئیات آن مقررات در این متن نیامده.