این ماده دربارهٔ کسی است که عمداً به دیگری جرح (زخم) یا ضرب (ضربه) وارد میکند و آن آسیب به یکی از این نتیجهها میرسد: کمشدن، شکستن یا از کار افتادن عضوی از اعضا، بیماری دائمی، از دست رفتن یا کمشدن یکی از حسها یا منافع، یا از بین رفتن عقل فرد آسیبدیده. در این حالت، اگر قصاص امکان نداشته باشد و عمل او باعث اخلال در نظم و صیانت و امنیت جامعه شود یا ترس از این باشد که خود او یا دیگران جسور شوند، به حبس درجه شش محکوم میشود. همچنین اگر فرد آسیبدیده درخواست کند، مرتکب به پرداخت دیه هم محکوم میشود.
تبصرهٔ همین ماده حالتی را میگوید که جرح واردشده به آن نتیجههای سنگین منتهی نشود، ولی ابزار زخمزدن اسلحه یا چاقو و مانند اینها باشد؛ در این صورت مرتکب به سه ماه تا یک سال حبس محکوم میشود.
نکته: متن، خودِ درجهبندی حبس یا معنای دقیق عبارتهایی مثل «منافع» را توضیح نمیدهد و این بخشها در همین متن مبهم است.