این ماده دربارهٔ حالتی است که کارهایی برخلاف قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران انجام میشود و این کارها با «امضای ساختگی» یک وزیر یا مأمور دولتی صورت گرفته باشد؛ یعنی امضایی جعل شده باشد.
بر اساس این متن، دو گروه مجازات میشوند: اول کسی که مرتکب این کار شده، و دوم کسانی که با آگاهی (عالماً) از آن امضای ساختگی استفاده کردهاند. مجازات هر دو گروه حبس از سه تا ده سال تعیین شده است.
این متن تبصرهای ندارد و دربارهٔ اعتبار یا نسخ شدن آن در آینده چیزی نمیگوید.