این ماده دربارهٔ «دیه جنایت بر میت» است؛ یعنی وقتی به بدن فردی که فوت کرده آسیب زده میشود. بر اساس این متن، اصل دیه چنین آسیبی یکدهم دیه کامل یک انسان زنده است. برای برخی آسیبها هم نسبت مشخصی تعیین شده: جدا کردن سر از بدن یکدهم دیه، جدا کردن یک دست یکبیستم دیه، جدا کردن هر دو دست یکدهم دیه و یک انگشت یکصدم دیه کامل. دیه جراحات وارد بر سر و صورت و دیگر اعضا و اندامهای میت هم «به همین نسبت» محاسبه میشود؛ یعنی متن نسبت عددی جداگانهای برای این جراحات ذکر نکرده و فقط میگوید بر همان مبنا حساب میشود.
تبصرهٔ این ماده میگوید این دیه به ارث نمیرسد و به وارثان داده نمیشود، بلکه متعلق به خود میت است. اگر میت بدهکار بود و دارایی باقیماندهٔ او برای پرداخت بدهی کافی نبود، این مبلغ صرف پرداخت بدهیاش میشود و در غیر این صورت، برای او در کارهای خیر مصرف میشود.