این ماده دربارهٔ حالتی است که در اثر یک جنایت، شخص نتواند حرفی را درست ادا کند و به جای آن حرف دیگری تلفظ کند؛ مثلاً به جای «ل»، «ر» بگوید. اگر عرف چنین تغییری در تلفظ را عیب بداند، این ماده میگوید موجب ارش است.
متن دربارهٔ مقدار ارش، نحوهٔ محاسبهٔ آن یا اینکه چه کسی آن را تعیین میکند چیزی نگفته است. همچنین شرط اصلی در همین ماده، عیب دانستن آن از نظر عرف است.