این ماده دربارهٔ کسی است که فقط یک چشم بینا دارد؛ یعنی چشم دیگرش از ابتدا نابینا بوده یا بدون اینکه جنایت و جرمی در کار باشد، بینایی خود را از دست داده است. اگر بینایی همین چشم بینا از بین برود، مرتکب باید دیه کامل بپردازد.
اما اگر چشم دیگر او در نتیجهٔ قصاص یا در نتیجهٔ جنایتی از بین رفته باشد که برای آن، حق دیه داشته است، وضع فرق میکند: در این حالت دیه چشم بینا فقط نصف دیه کامل است.
متن این ماده تبصره ندارد و به مادهٔ دیگری هم ارجاع نداده است.