این ماده دربارهٔ دیه از بین بردن بینایی چشم است. بر اساس آن، اگر بینایی هر دو چشم کسی از بین برود، دیه کامل تعلق میگیرد و اگر بینایی فقط یک چشم از بین برود، نصف دیه کامل.
تبصرهٔ ماده میگوید چشمهایی که بینایی دارند، از نظر این حکم با هم یکسان شمرده میشوند؛ حتی اگر میزان بیناییشان با هم فرق داشته باشد، یا از جهاتی مثل شبکوری و منحرف بودن با هم متفاوت باشند. یعنی این تفاوتها باعث تغییر حکم نمیشود.
«دیه کامل» و «نصف دیه کامل» اصطلاحاتی هستند که خود متن به کار برده است؛ این متن مقدار ریالی یا معیار مشخصکردن آن را بیان نکرده و به آن اشارهای ندارد.