این ماده میگوید دیهٔ فک (استخوان فک) جدا از دیهٔ دندان و دیگر اعضای بدن حساب میشود. یعنی اگر کسی به فک آسیب بزند، این موضوع یک حق جداگانه دارد و به خاطر آسیب فک، دیهٔ دندانها یا اعضای دیگر از بین نمیرود.
همچنین اگر در همان حادثه، فک همراه با دندان یا هر عضو دیگری از بین برود یا آسیب ببیند، برای هر کدام از آنها جداگانه دیه یا ارش در نظر گرفته میشود. منظور از ارش، جبران خسارت مالی برای صدمهای است که دیهٔ مشخص و تعیینشدهای برای آن وجود ندارد.
این متن فقط یک حکم کلی است و جزئیات مقدار دیه یا شرایط آن را بیان نکرده است.