این ماده درباره جنایتی است که باعث سست و فلج شدن هر یک از لبها میشود. اگر لب بهگونهای سست و فلج شود که هنگام خنده و مانند آن از دندانها کنار نرود، دیه آن دوسوم دیه یک لب است.
همچنین اگر هر یک از لبهای سست و فلج شده از بین برود، دیه آن یکسوم دیه آن است. متن این ماده مقدار دیه یک لب را تعیین نکرده و فقط نسبت به آن را بیان کرده است.