این ماده دربارهٔ دیه چشم کسی است که فقط یک چشم بینا دارد. اگر چشم بینای او را دربیاورند یا از بین ببرند، در حالتی که چشم دیگرش نابینای مادرزادی باشد یا به علل غیرجنایی از بین رفته باشد، دیه کامل است.
اما اگر چشم دیگرش را در اثر قصاص یا جنایتی از دست داده باشد که استحقاق دیه آن را داشته است، دیه چشم بینا نصف دیه کامل است.
متن ماده فقط همین دو حالت را بیان میکند و دربارهٔ حالتهای دیگر حکمی نگفته است.