این ماده دربارهٔ دیه آسیب رساندن به پستان زن است. بر اساس آن، اگر یکی از دو پستان زن قطع شود یا از بین برود، دیهای معادل نصف دیهٔ کامل زن باید پرداخت شود. اگر فقط بخشی از پستان از بین برود، دیه به همان نسبت (کمتر از نصف) خواهد بود.
نکتهٔ دوم ماده این است که اگر همراه با از بین رفتن تمام یا بخشی از پستان، مقداری از پوست یا گوشت اطراف آن هم از بین برود یا آسیب دیگری هم وارد شود، فقط پرداخت دیه پستان کافی نیست؛ در این حالت دیه یا ارش آن آسیب دیگر هم جداگانه باید پرداخت شود.
«دیه» یعنی مبلغی که در جنایتهای بدنی پرداخت میشود و «ارش» مبلغی است که برای آسیبهایی که دیهٔ مشخص و تعیینشده در قانون ندارند، تعیین میشود. خود متن این ماده مقدار عددی دیهٔ کامل زن یا نسبت دقیق بخشی از پستان را مشخص نکرده و تنها به «همان نسبت» اشاره کرده است.