این ماده درباره دیه از بین بردن اندام تناسلی مرد است. اگر این اندام تا ختنهگاه یا بیشتر از آن قطع یا نابود شود، دیه کامل ثابت میشود. اگر میزان قطع کمتر از ختنهگاه باشد، دیه به نسبت ختنهگاه محاسبه و همان نسبت پرداخت میشود.
طبق تبصره ۱، در این حکم فرقی نیست که فرد کودک، جوان، پیر، عقیم باشد، یا بیضه سالم، معیوب یا نداشته باشد. تبصره ۲ میگوید اگر با یک ضربه تا ختنهگاه از بین برود و بعد مرتکب یا شخص دیگری باقیمانده یا قسمت دیگری از اندام را از بین ببرد، برای ختنهگاه دیه کامل و برای مقدار بیشتر ارش ثابت است. ارش در اینجا مبلغی است که در خود متن مقدارش تعیین نشده است.
تبصره ۳ دو حالت را جدا میکند: اگر قسمتی از ختنهگاه را یک نفر و قسمت دیگر را نفر دیگر قطع کند، هر کدام به نسبت مساحتی که از ختنهگاه قطع کرده ضامن است. اگر یک نفر قسمتی از ختنهگاه را قطع کند و دیگری باقیمانده ختنهگاه را همراه با تمام یا قسمتی از اندام تناسلی قطع کند، برای جنایت اول دیه به اندازه مساحت قطعشده از ختنهگاه و برای جنایت دوم ارش مقدار قطعشده از اندام تناسلی ثابت است.