این ماده به «دیه» قطع انگشتان یک دست میپردازد. بر اساس این متن، اگر همهٔ انگشتان یک دست قطع شود، دیهای که باید پرداخت شود برابر با نصف دیه کامل است.
نکتهای که در متن آمده این است که تفاوتی ندارد قطع انگشتان از انتهای انگشتان (نوک انگشتان) شروع شود یا تا مچ دست ادامه پیدا کند؛ در هر دو حالت حکم همان نصف دیه کامل است.
متن این ماده دربارهٔ اینکه کدام دست (چپ یا راست) بوده، دربارهٔ کیفیت قطع و دربارهٔ حالتهای دیگر (مثل قطع بعضی انگشتان) چیزی نمیگوید و در این موارد ساکت است.