این ماده دربارهٔ زمانی است که شکستگی عضوی از بدن رخ میدهد که برای آن عضو در قانون دیهٔ مشخص (مقدار معیّن) تعیین شده است. اگر پس از این شکستگی، عضو بهگونهای درمان و اصلاح شود که هیچ عیب و نقصی در آن باقی نماند، مقدار ثابتی معادل «چهار بیست و پنجم» دیهٔ همان عضو پرداخت میشود.
اگر عضو با باقیماندن عیب و نقص اصلاح شود، یا اصلاً برای آن عضو دیهٔ مشخصی تعیین نشده باشد، بهجای آن مقدار ثابت، «ارش» پرداخت میشود. ارش مبلغی است که مقدار آن در قانون بهطور ثابت تعیین نشده و بر اساس نظر کارشناس مشخص میشود.
این حکم در مواردی که در همین قانون ترتیب دیگری مقرر شده باشد، اعمال نمیشود؛ یعنی ماده اشاره میکند که ممکن است جاهای دیگر قانون حکم متفاوتی داشته باشد، بدون آنکه بگوید آن موارد چیست.