این ماده دربارهٔ دو موضوع صحبت میکند: یکی «ارش» و دیگری «دیه مقدر». ارش همان خسارتی است که برای آسیب به عضو یا منفعتی پرداخت میشود که در قانون برای آن مبلغ مشخص و ثابتی تعیین نشده است؛ در مقابل، دیه مقدر مبلغ ثابتی است که خودِ قانون برای آن عضو یا منفعت معین کرده است.
حکم اول ماده این است که ارش یک جنایت (آسیب) نمیتواند از دیه مقدر همان عضو یا منفعت بیشتر باشد؛ یعنی سقف ارش، همان دیه تعیینشده برای آن عضو یا منفعت است. حکم دوم این است که اگر همان جنایت باعث شود عضو یا منفعت دیگری هم از بین برود یا در آنها عیبی پیدا شود، برای هر آسیب، دیه جداگانهای تعیین میشود.
در متنی که در اختیار من است، تبصرهای برای این ماده ذکر نشده است.