این ماده میگوید وقتی به یک نفر چند آسیب وارد شده باشد، در بعضی حالتها دیه این آسیبها با هم جمع نمیشود و فقط دیه یک آسیب پرداخت میگردد. به این کار «تداخل دیه» میگویند.
برای اینکه این تداخل اتفاق بیفتد، باید هر چهار شرط زیر با هم وجود داشته باشد: اول اینکه همه آسیبها از یک نوع باشند (مثلاً همه شکستگی یا همه جراحت). دوم اینکه همه آن آسیبها در یک عضو بدن باشند. سوم اینکه آسیبها به هم چسبیده یا آنقدر به هم نزدیک باشند که عرفاً یک آسیب به حساب بیایند. چهارم اینکه همه آسیبها با یک رفتار از سوی مرتکب ایجاد شده باشد.
اگر حتی یکی از این چهار شرط نباشد، این ماده اعمال نمیشود و متن این ماده دربارهٔ آن وضعیت حکمی ندارد.