این ماده یک قاعدهٔ مهم دربارهٔ مسئولیت در حوادث را بیان میکند: اگر کسی در ملک خودش، یا در مکانی که توقف در آنجا مجاز است، بایستد یا وسیلهٔ نقلیه یا شیء مجاز خود را در آنجا بگذارد و شخص دیگری با او یا با آن شیء برخورد کند و آسیب ببیند یا جانش را از دست بدهد، کسی که آنجا ایستاده یا شیء را گذاشته، مسئول (ضامن) نیست.
همچنین این ماده میگوید اگر به خود آن شخص یا به مال او هم خسارتی وارد شود، در این حالت برخوردکننده مسئول جبران آن خسارت است. یعنی کسی که برخورد کرده، در این فرض هم مسئول صدمهٔ خودش است و هم باید خسارت طرف مقابل را جبران کند.
نکتهٔ کلیدی این ماده آن است که مجاز بودن مکان توقف یا قرار دادن شیء، شرط اصلی برای این حکم است؛ متن ماده دربارهٔ توقفی که مجاز نباشد یا ملک دیگری باشد، حکمی بیان نمیکند.