این ماده مفهوم «تسبیب» را در جنایت توضیح میدهد. تسبیب یعنی کسی زمینهٔ کشتهشدن یا آسیبدیدن دیگری را فراهم کند، ولی خودش مستقیم دست به آن جنایت نزده باشد؛ و مهمتر آنکه اگر رفتار آن شخص نبود، آن جنایت هم پیش نمیآمد.
ماده برای روشنشدن مطلب یک مثال میآورد: کسی چاهی بکند و شخص دیگری در آن بیفتد و آسیب ببیند. در این حالت، کندن چاه رفتار «سبب» است و آسیبدیدن نتیجهٔ آن.
این متن فقط تعریف تسبیب است و دربارهٔ مقدار دیه، مجازات، شرایط اثبات یا استثناها چیزی نمیگوید.