این ماده دربارهٔ زمانی است که یک راننده در حال رانندگی با کسی برخورد میکند و میخواهد بدانیم آیا او مسئول (ضامن) پرداخت خسارت و دیه است یا نه. بر اساس متن، اگر راننده مهارت داشته باشد، با سرعت مجاز و مطمئن حرکت کند و سایر مقررات را رعایت کند، ولی نتواند وسیله را کنترل کند و به کسی برخورد کند که حضورش در آن محل مجاز نیست و این برخورد بدون تقصیر او باشد، ضمان از او برداشته میشود. اما در غیر این صورت، راننده ضامن است.
تبصره ۱ میگوید اگر راننده برخی مقررات را رعایت نکرده باشد، ولی این عدم رعایت هیچ تأثیری در وقوع حادثه نداشته باشد — یعنی تقصیر او علت اصلی آسیب نباشد — باز هم ضامن نیست.
تبصره ۲ نیز بیان میکند این حکم فقط مخصوص خودرو نیست و دربارهٔ وسایل و ابزارآلات دیگر هم اجرا میشود.