این ماده دربارهٔ دو حالت صحبت میکند که کسی از جای بلندی پرت میشود و روی شخص دیگری میافتد و باعث صدمه یا جنایت میشود.
در حالت اول، اگر خود آن شخص اقدام به پرت کردن خود کرده باشد، بر اساس تعاریف انواع جنایت و با توجه به نوع جنایت، حسب مورد به قصاص یا دیه محکوم میشود.
در حالت دوم، اگر هیچ فعل اختیاری از او سر نزده باشد و به علل قهری مثل طوفان یا زلزله پرت شده باشد و به دیگری بخورد و به او صدمه بزند، کسی ضامن نیست. در متن دادهشده تبصرهای ذکر نشده است.