این ماده دربارهٔ گرفتن اجازه از مقام رهبری پیش از اجرای قصاص است. به گفتهٔ متن، هدف از این کار دو چیز است: نظارت بر درست انجام شدن قصاص، و رعایت حقوق کسی که حق قصاص دارد و همچنین حقوق دیگر طرفهای پرونده.
نکتهٔ مهم و تأکیدی این ماده این است که خودِ فرایند گرفتن این اجازه (که در متن «مراسم استیذان» نامیده شده) نباید باعث شود کسی که حق قصاص دارد نتواند حقش را اجرا کند یا از حق خود محروم شود. یعنی این مرحله برای مراقبت و نظارت است، نه بهانهای برای از بین بردن حق صاحب قصاص.
متن این ماده دربارهٔ روش گرفتن اجازه، مدت آن یا جزئیات دیگر توضیحی نمیدهد و در این باره مبهم است.