این ماده دربارهٔ قصاص زبان است. بر اساس آن، اگر زبان کودکی که هنوز به سن سخن گفتن نرسیده از بین برود، زبان فردِ گویا (کسی که توانایی سخن گفتن دارد) میتواند در برابر آن قصاص شود.
این حکم یک استثنا دارد: اگر ثابت شود که آن کودک لال بوده است، این قصاص انجام نمیشود.
متن ماده توضیح نداده که «حد سخن گفتن» دقیقاً چه زمانی است یا «لال بودن» چگونه اثبات میشود؛ این بخشها در همین متن روشن نیست.