این ماده میگوید اگر کسی لالهٔ گوش فردی را قطع کند و در نتیجهٔ آن، شنوایی آن فرد از بین برود، این کار دو «جنایت» به حساب میآید. همچنین اگر کسی بینی فردی را قطع کند و در پی آن، بویایی او از بین برود، این هم دو جنایت محسوب میشود.
منظور از «دو جنایت» این است که هم خودِ قطع عضو (لالهٔ گوش یا بینی) یک جنایت شمرده میشود و هم از بین رفتن حس (شنوایی یا بویایی) جنایت جداگانهای است؛ یعنی مجموع این دو، دو جنایت است.
این ماده فقط همین حکم را بیان میکند و دربارهٔ مقدار مجازات، شرایط دیگر یا مقررات مربوط به آن توضیحی نداده است.