این ماده به حالتی میپردازد که حکمی صادر شده و در صدور آن، سوگندها نقشی داشتهاند؛ اما بعداً روشن شود که همه یا بعضی از آن سوگندها باطل بوده است. متن سه نمونه برای این بطلان نام میبرد: اینکه کسی که سوگند خورده از سوگندش برگردد (عدول کند)، یا برای دادگاهی که حکم را صادر کرده ثابت شود که سوگند دروغ بوده، یا ثابت شود سوگند بدون علم (بدون آگاهی و یقین) خورده شده است.
حکم این ماده این است که در چنین حالتی، مورد از جهات اعاده دادرسی است؛ یعنی بهرغم اینکه حکم صادر شده، میتوان بر پایه این جهت درخواست بازبینی و رسیدگی دوباره کرد. خودِ این ماده توضیح نمیدهد که این درخواست چگونه، در چه مهلت و با چه تشریفاتی مطرح میشود و به ماده یا مقرره دیگری هم ارجاع میدهد، اما محتوای آن را بیان نمیکند؛ بنابراین جزئیات فرآیند اعاده دادرسی از همین متن بهدست نمیآید.