این ماده دربارهٔ وظیفهٔ مقام قضائی در پروندههایی است که به «قسامه» استناد میشود. بر اساس این متن، اگر قاضی به قسامه استناد کند، باید قرائن و امارات موجب «لوث» را در حکم خود ذکر کند. در این متن معنای «لوث» توضیح داده نشده است.
همچنین این ماده میگوید مواردی که سوگند یا قسامه توسط قاضی رد میشود نیز مشمول همین حکم است؛ یعنی در این موارد هم مقام قضائی موظف است قرائن و امارات موجب لوث را در حکم خود بنویسد. این متن تبصرهای ندارد و مجازات یا شرط دیگری در آن ذکر نشده است.