ماده ۳۱۴ میگوید «لوث» یعنی وجود نشانهها و شواهدی که باعث میشود قاضی گمان کند جنایت از سوی متهم انجام شده یا به شکل خاصی انجام شده است. در واقع لوث یک حالت مبتنی بر قرینه و اماره است.
این ماده فقط معنای لوث را توضیح میدهد و دربارهٔ چگونگی اثبات، آثار یا مجازات آن حرفی نمیزند. اگر قاضی از قرائن و امارات به گمان برسد، طبق این متن لوث تحقق پیدا کرده است.