این ماده دربارهٔ حالتی است که پس از تحقیق و بررسی مقام قضائی، در بالغ یا عاقل بودن مرتکب هنگام ارتکاب جنایت تردید پیدا شود. اگر ولی دم یا مجنیٌ علیه ادعا کند که جنایت عمدی در حال بلوغ مرتکب یا پس از بازگشت عقل او از جنون قبلی انجام شده، اما مرتکب خلاف آن را بگوید، باید ولی دم یا مجنیٌ علیه برای ادعای خود بینه (دلیل) اقامه کند. اگر بینه اقامه نشود، قصاص منتفی است.
در حالتی که وضعیت مرتکب پیش از زمان جنایت، افاقه و بازگشت عقل بوده است، خود مرتکب باید جنون خود را در زمان ارتکاب جرم اثبات کند تا قصاص ساقط شود. اگر این کار را نکند، با سوگند ولی دم یا مجنیٌ علیه یا ولی او قصاص ثابت میشود.