این ماده میگوید اگر کسی «به طور گسترده» دست به یک رشته کارهای بسیار جدی بزند — مثل جنایت علیه جسم افراد، جرائم علیه امنیت داخلی یا خارجی کشور، پخش اخبار دروغ، اخلال در نظام اقتصادی، آتشزدن و تخریب، پخش مواد سمی و میکروبی و خطرناک، یا راهاندازی مراکز فساد و فحشا — یا در این کارها کمک کند، و نتیجهاش این باشد که نظم عمومی کشور به شدت به هم بخورد، ناامنی ایجاد شود، به جسم افراد یا اموال عمومی و خصوصی خسارت عمده وارد شود، یا فساد و فحشا در سطح وسیع پخش شود، آن شخص «مفسد فی الارض» شناخته میشود و مجازات او اعدام است. (در این متن «جنایت» به معنای جرم است، نه فقط کشتن.)
تبصرهٔ این ماده یک حالت خاص را توضیح میدهد: اگر دادگاه از روی همهٔ دلیلها و نشانهها مطمئن نشود که فرد قصد اخلال گسترده در نظم عمومی، ایجاد ناامنی، وارد کردن خسارت عمده یا پخش فساد و فحشا در سطح وسیع را داشته، یا مطمئن نشود که فرد میدانسته اقدامهایش مؤثر خواهد بود، و جرم او هم مجازات دیگری در قانون نداشته باشد، در این صورت دادگاه با توجه به میزان نتایج زیانبار جرم، او را به حبس تعزیری درجه پنج یا شش محکوم میکند.