ماده ۲۷۹ فصل هشتم قانون مجازات اسلامی

سلب مسئولیت: تیم حقوقی لویادسک قوانین و مصوبات را به‌طور مداوم بررسی و در صورت تغییر به‌روزرسانی می‌کند؛ با این حال، اگر قصد استناد به قانونی را دارید، پیش از آن متن آن را از طریق مراجع رسمی کشور بررسی کنید.

محاربه عبارت از کشیدن سلاح به قصد جان، مال یا ناموس مردم یا ارعاب آنها است، به نحوی که موجب ناامنی در محیط گردد. هرگاه کسی با انگیزه شخصی به سوی یک یا چند شخص خاص سلاح بکشد و عمل او جنبه عمومی نداشته باشد و نیز کسی که به روی مردم سلاح بکشد، ولی در اثر ناتوانی موجب سلب امنیت نشود، محارب محسوب نمی‌شود.

توضیح این ماده به زبان عامیانه

بر اساس این ماده، محاربه یعنی کسی سلاح بکشد تا جان، مال یا ناموس مردم را هدف بگیرد یا مردم را بترساند، به شکلی که در محیط ناامنی ایجاد شود.

همچنین این ماده دو حالت را از محاربه خارج کرده است: اول، وقتی کسی با انگیزه شخصی به سوی یک یا چند شخص خاص سلاح بکشد و عمل او جنبه عمومی نداشته باشد. دوم، وقتی کسی به روی مردم سلاح بکشد، ولی به دلیل ناتوانی موجب سلب امنیت نشود.

مصادیق واقعی

علی به دلیل اختلاف شخصی فقط به سوی یک نفر خاص سلاح می‌کشد و این کار جنبه عمومی ندارد؛ طبق این ماده محارب محسوب نمی‌شود.
فردی به روی مردم سلاح می‌کشد، اما به دلیل ناتوانی، موجب سلب امنیت نمی‌شود؛ طبق این ماده محارب نیست.

سؤالات پرتکرار

محاربه در این ماده چه تعریفی دارد؟

کشیدن سلاح به قصد جان، مال یا ناموس مردم یا ارعاب آنها، به نحوی که موجب ناامنی در محیط شود.

اگر کسی با انگیزه شخصی فقط به سوی یک نفر خاص سلاح بکشد، محارب است؟

اگر عمل او جنبه عمومی نداشته باشد، بر اساس این ماده محارب محسوب نمی‌شود.

اگر کسی به روی مردم سلاح بکشد ولی ناتوان باشد و امنیت سلب نشود، چه وضعی دارد؟

بر اساس این ماده، محارب محسوب نمی‌شود.

مشاهدهٔ متن کامل قانون مجازات اسلامی ←