این ماده دربارهٔ حالتی است که کسی میخواهد زنا یا لواط را به شخصی نسبت بدهد، اما به جای گفتن خود کلمه «زنا» یا «لواط»، الفاظ دیگری به کار میبرد که صریح و روشن نشان میدهند زنا یا لواط را به یکی از نزدیکان مخاطب مثل همسر، پدر، مادر، خواهر یا برادر او نسبت میدهد. در این صورت گوینده نسبت به کسی که آن نسبت به او داده شده، به حد قذف محکوم میشود.
اگر مخاطب (کسی که این حرف به او گفته شده) به علت این انتساب اذیت شده باشد، گوینده دربارهٔ خود مخاطب به مجازات توهین محکوم میگردد. در همین متن تبصرهای ذکر نشده است.