این ماده دربارهٔ «زنای به عنف» (زنا با زور و اکراه) و مواردی است که در حکم آن قرار میگیرد. حکم کلی این است که مرتکب، علاوه بر مجازات مقرر، به پرداخت مبلغی هم محکوم میشود؛ اما اینکه چه چیزی باید پرداخت شود، به باکره بودن یا نبودن زن بستگی دارد.
اگر زن باکره باشد، مرتکب هم به «ارش البکاره» و هم به «مهرالمثل» محکوم میشود. اگر زن باکره نباشد، مرتکب فقط به «مهرالمثل» محکوم میشود و از ارش البکاره خبری نیست. در هر دو حالت، مجازات مقرر نیز برقرار است.
این ماده خودش معنی «ارش البکاره» و «مهرالمثل» را توضیح نداده و برای مجازات مقرر هم عدد یا نوع مشخصی ذکر نکرده است؛ همچنین متن، در جایی به مادهٔ دیگری ارجاع نداده است.