این ماده توضیح میدهد که «احصان» — یعنی وضعیتی که در این قانون برای مرد و زن تعریف شده — در چه شرایطی برای هر یک از آنها به وجود میآید. متن، احصان مرد و زن را جداگانه و در دو بند «الف» و «ب» بیان کرده است.
بر اساس بند الف، احصان مرد وقتی محقق میشود که همسر دائمی داشته باشد و آن همسر بالغ باشد؛ خودش در زمانی که بالغ و عاقل بوده با او از راه قُبُل (رابطه جنسی معمول) نزدیکی کرده باشد؛ و هر وقت بخواهد امکان چنین نزدیکی با او را داشته باشد.
بر اساس بند ب، احصان زن وقتی محقق میشود که همسر دائمی و بالغ داشته باشد؛ خودش در حالی که بالغ و عاقل بوده با او از طریق قُبُل نزدیکی کرده باشد؛ و امکان نزدیکی از طریق قُبُل با شوهرش را داشته باشد. متن این ماده فقط شرایط احصان را تعریف میکند و دربارهٔ آثار یا پیامدهای آن چیزی نگفته است.