ماده ۲۲۱ میگوید زنا یعنی رابطه جنسی (جماع) بین مرد و زنی که بین آنها رابطهٔ زوجیت وجود ندارد و رابطهشان از موارد «وطی به شبهه» هم نیست. این متن «وطی به شبهه» را توضیح نداده است.
تبصره ۱ توضیح میدهد که این رابطه جنسی وقتی «جماع» حساب میشود که اندام تناسلی مرد به اندازهٔ ختنهگاه در قُبُل یا دُبُر زن داخل شود. تبصره ۲ میگوید اگر خود طرفین یا یکی از آنها نابالغ باشد، باز هم زنا محقق است؛ ولی نابالغ مجازات نمیشود و حسب مورد به اقدامات تامینی و تربیتی که در کتاب اول این قانون آمده محکوم میگردد. این متن جزئیات آن اقدامات را بیان نکرده و فقط به کتاب اول ارجاع داده است.