این ماده میگوید وقتی قرار است کسی در دادگاه سوگند یاد کند، اما ارتباط برقرار کردن با او ممکن نیست، دادگاه از راه دیگری منظورش را میفهمد.
مواردی که در متن آمده سه حالت است: اول، وقتی اشاره یا علامتی که شخص انجام میدهد برای قاضی روشن نیست؛ دوم، وقتی قاضی زبان او را نمیداند؛ سوم، وقتی خودِ شخص سوگندیادکننده نمیتواند حرف بزند.
در این حالتها دادگاه به کمک یک مترجم یا یک متخصص، آنچه را که این شخص در نظر دارد کشف میکند.