این ماده دربارهٔ «سوگند» در امور کیفری است و سه شرط اصلی برای آن تعیین میکند: اول اینکه سوگند باید مطابق با همان ادعایی باشد که مطرح شده است. دوم اینکه باید صریح و روشن باشد و هیچ ابهامی در آن نباشد؛ یعنی معلوم باشد شخص دقیقاً به چه چیزی سوگند میخورد. سوم اینکه سوگند باید از روی قطع و یقین اداء شود، نه با تردید یا شک.
این ماده فقط شرایط کلی سوگند را بیان میکند و خودش جزئیات بیشتری مثل تشریفات ادای سوگند یا آثار آن را توضیح نمیدهد. متن به ماده یا تبصرهٔ دیگری ارجاع نداده است.