این ماده فقط معنای «سوگند» را تعریف میکند. بر اساس آن، سوگند یعنی کسی که قسم میخورد، خدا را شاهد بر درست بودن حرف خود قرار میدهد.
به زبان ساده، سوگند یک شهادتدادن معمولی نیست؛ بلکه شخص در آن، راستگویی خود را به خدا ارجاع میدهد و خدا را گواه میگیرد که آنچه میگوید درست است.
این ماده تنها یک تعریف کلی است و دربارهٔ شرایط، تعداد، آثار یا موارد استفاده از سوگند چیزی نمیگوید.