این ماده یک تکلیف برای قاضی تعیین میکند: قاضی موظف است به طرفین دعوا اعلام کند که حق «جرح و تعدیل» شهود را دارند. «جرح» یعنی طرفین میتوانند نسبت به یک شاهد ایراد بگیرند و بگویند این شاهد شرایط لازم برای شهادت دادن را ندارد؛ «تعدیل» یعنی میتوانند درست بودن و عادل بودن شاهد را تأیید کنند.
بر اساس همین متن، این حق باید به طرفین اعلام شود، یعنی قاضی نمیتواند آن را ناگفته بگذارد. اما خودِ متن توضیح نمیدهد که این حق چگونه و در چه مرحلهای باید اعمال شود یا جرح و تعدیل چه اثری بر پرونده دارد؛ این موارد از متن حاضر روشن نیست.