این ماده یک قاعدهٔ زمانی (موقتی) را بیان میکند: مقررات فصل «مجازاتهای جایگزین حبس» فقط دربارهٔ احکامی اجرا میشود که پس از لازمالاجرا شدن این قانون صادر شده باشند. به عبارت ساده، اگر حکم قطعیِ یک پرونده پیش از لازمالاجرا شدن این قانون صادر شده باشد، مقررات این فصل دربارهٔ آن پرونده اجرا نمیشود.
بنابراین این ماده دربارهٔ خودِ مجازاتهای جایگزین حبس چیزی تعیین نمیکند و فقط دامنهٔ زمانیِ اجرای این فصل را محدود میکند. متن ماده تنها به «احکام قطعی» اشاره دارد، یعنی احکامی که قطعی شدهاند؛ دربارهٔ احکامی که قطعی نشدهاند در همین متن چیزی گفته نشده و مبهم است.
همچنین این متن مشخص نمیکند که «لازمالاجرا شدن این قانون» چه زمانی بوده است؛ این نکته در همین ماده توضیح داده نشده است.