این ماده میگوید وقتی دادگاه به جای زندان یک مجازات جایگزین تعیین میکند، باید در همان رأی مدت زندان را هم مشخص کند.
علت این کار این است که اگر بعداً اجرای مجازات جایگزین ممکن نباشد، یا فرد دستورهایی که دادگاه داده را رعایت نکند، یا نتواند جزای نقدی را بپردازد، همان مدت زندانِ تعیینشده اجرا شود.
نکته: این ماده فقط از «تعذر اجرای مجازات جایگزین»، «تخلف از دستورها» و «عجز از پرداخت جزای نقدی» به عنوان حالتهایی نام برده که در آنها زندان اجرا میشود؛ دربارهٔ جزئیات بیشتر یا شرایط دیگر چیزی در متن نیامده است.